<?xml version="1.0" encoding="utf-8" standalone="yes"?><rss version="2.0" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"><channel><title>Bartosz Zajączkowski | Katedra Mechaniki, Inżynierii Materiałowej i Biomedycznej</title><link>https://nowy.kmim.wm.pwr.edu.pl/pl/author/bartosz-zaj%C4%85czkowski/</link><atom:link href="https://nowy.kmim.wm.pwr.edu.pl/pl/author/bartosz-zaj%C4%85czkowski/index.xml" rel="self" type="application/rss+xml"/><description>Bartosz Zajączkowski</description><generator>Hugo Blox Builder (https://hugoblox.com)</generator><language>pl-pl</language><lastBuildDate>Wed, 27 May 2026 11:15:00 +0200</lastBuildDate><image><url>https://nowy.kmim.wm.pwr.edu.pl/media/logo.svg</url><title>Bartosz Zajączkowski</title><link>https://nowy.kmim.wm.pwr.edu.pl/pl/author/bartosz-zaj%C4%85czkowski/</link></image><item><title>Seminarium 27 maja</title><link>https://nowy.kmim.wm.pwr.edu.pl/pl/event/2026/05/seminarium-27-maja/</link><pubDate>Wed, 27 May 2026 11:15:00 +0200</pubDate><guid>https://nowy.kmim.wm.pwr.edu.pl/pl/event/2026/05/seminarium-27-maja/</guid><description>&lt;p>Na najbliższym seminarium gościć będziemy prof. Bartosza Zajączkowskiego z Wydziału Mechaniczno-Energetycznego Politechniki Wrocławskiej.&lt;/p>
&lt;p>Jego wystąpienie będzie zatytułowane: &lt;em>Postępy w badaniach wrzenia pęcherzykowego wody pod obniżonym
ciśnieniem na poziomych wiązkach rur: od dynamiki pęcherzy do charakterystyk wymiany ciepła&lt;/em>.&lt;/p>
&lt;p>Serdecznie zapraszamy&lt;/p>
&lt;hr>
&lt;p>Wrzenie pęcherzykowe wody przy bardzo niskim ciśnieniu pozostaje trudne
do przewidywania, ponieważ wzrost pęcherzy, ich koalescencja, akumulacja
pary oraz zwilżanie powierzchni cieczą przebiegają w sposób istotnie
odmienny niż przy ciśnieniu atmosferycznym. Na seminarium zostaną
przedstawione postępy w eksperymentalnych badaniach niskociśnieniowego
wrzenia pęcherzykowego na poziomych wiązkach rur. Badania te stanowią
kontynuację wcześniejszych prac skoncentrowanych głównie na dynamice
pęcherzy i zostały rozszerzone o ilościową charakterystykę wymiany
ciepła.&lt;/p>
&lt;p>W pierwszym etapie eksperymenty prowadzone przy stałym strumieniu ciepła
75 kW/m² posłużyły do wizualizacji wrzenia na wybranych ogrzewanych
rurach w wiązce o układzie przestawnym. Obserwacje potwierdziły
oczekiwane powstawanie dużych pęcherzy przy niskich ciśnieniach,
wykazały istotną rolę ciśnienia hydrostatycznego słupa cieczy oraz
przechłodzenia wynikającego ze zmian ciśnienia, a także ujawniły szereg
wyzwań eksperymentalnych związanych z powtarzalnością pomiarów,
synchronizacją akwizycji danych, odpowietrzaniem układu, izolacją
termiczną oraz procedurami redukcji danych. Wyniki te uzasadniły dalsze
badania obejmujące krzywe wrzenia, lokalne współczynniki przejmowania
ciepła, różne konfiguracje rur, różne stosunki podziałki do średnicy
oraz różne poziomy cieczy, w tym przypadki częściowego lub całkowitego
odsłonięcia rur przez parę.&lt;/p>
&lt;p>W dalszej części seminarium omówione zostaną wyniki badań wrzenia
pęcherzykowego wody na pojedynczych rurach oraz parach rur ustawionych
jedna nad drugą, przy ciśnieniach 3&amp;ndash;5 kPa i w szerszym zakresie
strumienia ciepła 6&amp;ndash;53 kW/m². Eksperymenty prowadzono w geometrii
przestawnej, przy zmienności ciśnienia podczas pomiaru ograniczonej do
0,15 kPa, z wykorzystaniem szybkiej kamery pracującej z częstością 500
klatek na sekundę. Współczynniki przejmowania ciepła wyznaczano
oddzielnie dla każdej rury na podstawie temperatury ścianki mierzonej w
czterech punktach pomiarowych. Temperaturę nasycenia korygowano przy tym
o wpływ ciśnienia hydrostatycznego słupa cieczy, co przy tak niskich
ciśnieniach jest niezbędne.&lt;/p>
&lt;p>Przedstawione wyniki dokumentują wyraźny postęp od jakościowej
obserwacji pęcherzy do systematycznej interpretacji krzywych wrzenia i
efektów oddziaływania między rurami. Zaobserwowano duże struktury
parowe, pęcherze o kształcie grzyba, pęcherze związane z kawitacją oraz
lokalne poduszki gazowe. W układach tandemowych dolna rura wpływała na
warunki termodynamiczne w otoczeniu rury górnej, a przy wyższych
strumieniach ciepła rura górna wykazywała mniejszy przegrzew ścianki, co
wskazuje na intensyfikację wymiany ciepła wskutek efektu wiązki. Dane
eksperymentalne porównano z wybranymi korelacjami wrzenia: Mostinskiego,
Coopera, Labuncowa oraz Ribatskiego i Jabardo. Przeprowadzono także
wstępną kalibrację dla układu dwururowego.&lt;/p>
&lt;p>Ostatnia część seminarium będzie poświęcona planowanym i trwającym
badaniom układów czterorurowych. Jest to nie tylko geometryczne
rozszerzenie zakresu badań, lecz także konieczny etap w ocenie, czy
akumulacja pary prowadzi do trwałego zaniku zwilżania powierzchni wraz
ze wzrostem złożoności wiązki. Zjawisko to może ograniczać kontakt
cieczy z powierzchnią, wpływać na powtarzalność wyników oraz
zniekształcać wyznaczane współczynniki przejmowania ciepła. Trwające
eksperymenty na układach czterorurowych koncentrują się na rozkładzie
pary, oddziaływaniach między rurami, stosunku podziałki do średnicy,
poziomie cieczy oraz przejściu od izolowanej dynamiki pęcherzy do
wrzenia w skali całej wiązki.&lt;/p></description></item></channel></rss>